binalarınız çok yüksek sizin baş döndürüyor ...

gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda
gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi
büyük bahçelerin küçük içinde
saksılardan birinde
gördüm de
uyurken uyandırılmış gibi
beni bir sardunya büyüttü belki.

Edip Cansever 

edip cansever& brugge& kings of convenience

Tam orada, kuru ağacın altında
Ey gök, gülümseme, kayboluyorum.

Edip Cansever

edip cansever

Elimde bir çanta, şurda burda dolaşıyorum,
Hep bir yerlere gideceğim sanki,
Güvercinler konuyor saçlarıma bileklerime,
Uçuşuyorlar,
Bir çınar yaprağı düşüyor ayaklarımın dibine,
Kupkuru,
Elime alıyorum, çiziyorum üstüne kalbimi
Kalbim, diyorum,
Yorgunsa da, yaralıysa da, hepimizin aşkına

Edip Cansever

görsel : Rui Palha

edip cansever

kuşları okuyorum içimde, ağacın kuşlarını
yeni pişmiş çilek reçeli gibi kaynayan
dalların üzerinde
gemilere dadanan kuşları okuyorum bir de
göklerde bir başına dolaşan
görkemle

Edip Cansever 

the bard's song

yıkılmış bir ağacın üstünde yıllarca oturdum da

gözleri avına benzeyen bir avcıydım sanki ... 

Edip Cansever

schubert & cansever

Bulanık bir havuzun yanında buluyorum kendimi
Bakımsız, taşları kırık bir havuzun yanında
İçinden koyu yeşil bir çocuğun baktığı
Çürümeye yüz tutmuş yaprak renginde
Ağlaması yağmurlu bir sundurmaya benzeyen
Kırık iskemleleri, çatlamış mermer masasıyla
Yağmurlu bir sundurmaya
Ve pencerelerde belli belirsiz bir kadın
Pencerelerde ve her yanda.

Edip Cansever

Edip Cansever

Ne gelir elimizden insan olmaktan başka / Edip Cansever

edip cansever

Yoldaki bir taşı şöyle bir kenara koyduk

Yakamıza rastgele bir çiçek iliştirdik

Su satılan dükkanlara baktık ,yüzümüz cam cam ışıdı

Ve leylak kokuları gibi kendi kokumuza uzandık

Köşeyi döndük, bütün köşeleri hızla döndük

Su birikintilerinin ağaçlandığı eski bir sokağın tarihinde

Şöyle yazdı:

Her şey sonraya kaldı.

Ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül

Gölgesi yüreklerimizin

Öfkemiz sevgiye benziyor şimdi,sevgimiz öfkeye

Ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor

Çıplak ölüler

Birbirine kenetlenmiş ölüler halinde.

Bir otobüse biniyoruz ,sahiden biniyor muyuz

Söyle, nerde

“Göğe bakma durakları”, nerde 

Edip Cansever

edip cansever

her şey biraz öyledir: açtık ve solduk
yapraklarımızın yontulmamış topaz renginde
çocukla gülün, gülle geçmişin
karışık tenimizde sesi
koyu kırmızı sesi

her şey biraz öyledir: açtık ve solduk…


Edip Cansever



görsel : Ebru Sidar

geçiş

köprü yıkılsa da, kıyı kalır.

Stanislaw Lec



Şiirler yazdım, kitaplar okudum
Elime bir bardak aldım, onu yeniden oydum
Derinlerde kaldım böyle bir zaman
Kim bulmuş ki yerini, kim ne anlamış sanki mutluluktan ...

Edip Cansever 

edip cansever

Sen buzul mavi, sen kaç yılın aynalı dolapları

Kırılan bardakları elbiselerin ve çocukları

Lekesiz gözleriyle ne kadar maviyse o kadar hiç konuşmadıkları

Sen buzul, sen devamlı, sen…

Yaklaş bana, kimse hiçbir yere dokunmasın

Bana sessizlik et, düğümle saçlarımı

Çözülsün bu kartopları, gece yanan fırınlar, içimin sayıları

Akıt kanımı biraz, kimse hiçbir şey söylemesin

Kimse artık hiçbir şey söylemesin

Bana yalnızlık et, birleştir yalnızları

Sen buzul, sen devamlı, sen…

Sen kaç yılın aynalı dolapları.

edip cansever

Sevgili Tomris’e, 15 Mart için

Düş sensin
Açtın mı kapısını balkonunun
Saksıda görünen de sen
Sulayan da senin elin.

Düş sensin
Susuz içersin içkini
İçtiğin içki seni görür uykusunda
Uyanınca anlatılmayı seversin.

Düş sensin
Nedense bu yıl kar yağmadı
Bembeyaz kentin içinde
Bilmem ki nasıl anladım çok belli ayak izlerin.

Düş sensin
Çünkü sensin düş
Küçücük bir kız çocuğu gibi, tam öyle gibi
Baharını icat edersin.
Düş sensin.


Edip Cansever

edip cansever

Ey benim sevgiyle bıraktığım zamanlar… Her penceresine gözyaşından boncuklar dizdiğim evler… Her birinde bin ay boğulan kuyular… Çiğdemlerle, boyalı yumurtalarla baba korkusunu bayrama çeviren yaşama ustalarım… Ey bahçelerin sonsuz yazları… Hangi çocuk bilerek yaşar sizi, hangi büyük unutur sonsuzluğunuzu… “Ey geçmiş! silindikçe, silindikçe bugünle donanırsın.// Ey şimdi! geçmişle süslenirsin sen de.// Ey zaman aralıkları, zaman aralıkları! bilmem ki ne isterdiniz bir gidiş-dönüş biletine.”

Edip Cansever

edip cansever

Sanki hiçbir şey uyaramaz
İçimizdeki sessizliği
Ne söz, ne kelime, ne hiçbir şey
Gözleri getirin gözleri.


Edip Cansever - Yerçekimli Karanfil

edip cansever

sedef kakmalı bir tramvay geçiyor yakınımızdan
ince bir org sesini sürükleyerek
benekli bir örtü çekiyor üstüne dünya
hepimiz kayboluyoruz

Edip Cansever

edip cansever

Uyanınca çocuk olmalarım var benim 

Edip Cansever 

edip cansever

Sedef kakmalı bir tramvay geçiyor yakınımızdan
İnce bir org sesini sürükleyerek
Benekli bir örtü çekiyor üstüne dünya
Hepimiz kayboluyoruz

Edip Cansever

saate bakmak

Yoldaki bir taşı şöyle bir kenara koyduk

Yakamıza rastgele bir çiçek iliştirdik

Su satılan dükkanlara baktık, yüzümüz cam cam ışıdı

Ve leylak kokuları gibi kendi kokumuza uzandık

Köşeyi döndük, bütün köşeleri hızla döndük

Su birikintilerinin ağaçlandığı eski bir sokağın tarihinde 

Şöyle yazdı:

Her şey sonraya kaldı.

Ey ayaklarımızın dibindeki yoksul gül

Gölgesi yüreklerimizin

Öfkemiz sevgiye benziyor şimdi, sevgimiz öfkeye

Ve tartışmaya çevirdiğimiz deniz ölüler bırakıyor

Çıplak ölüler

Birbirine kenetlenmiş ölüler halinde.

Bir otobüse biniyoruz 

sahiden biniyor muyuz

Söyle, nerde

“Göğe bakma durakları ”, nerde ? 

Edip Cansever 

Edip Cansever

Ne kalır ne kalır
Tuz gibi susayan, nane gibi yayılan
Dokuzu unutulmuş on yüz mü kalır
Onu da unutulmuş bir şiir belki kalır
On çizik, on çentik, on dudak izi
Bir çay bardağında on dudak izi
Aşklardan sevgilerden
Suya yeni indirilmiş bir kayık gibi
Akıp geçmişsem, gidip gelmişsem
Bir de bu kalır.

Ne kalır benden geriye,

benden sonrası kalır

Asıl bu kalır.


Edip Cansever

Edip Cansever

Yüzümü size çeviriyorum, siz misiniz?
Elimi suya uzatıyorum, siz misiniz?
Siz misiniz, belki de hiç konuşmuyorum.
Belki de kim diye sorsalar beni
Güneşe, çarşıya, kadehe uzatacağım ellerimi
Belki de alıp başımı gideceğim
Biliyorsunuz ya bir ağrısı vardır gitmenin
Nereye, ama nereye olursa gitmenin
Hüzünle karışık bir ağrısı


Edip Cansever