kimse

itip beni
balıma dadanan bu çağı sevmedim


Gülten Akın


görsel : Katerina Plotnikova


 

gülten akın

bir hayal kahvesinde
oturup ömür çayından içiyoruz.
her seferinde biraz daha az yanıyor dudaklarımız

Gülten Akın

gülten akın

dünyada fransa diye bir ülke yokmuş da 

fransızmışım gibi dolaşıyorum 

parasızım ve kahverengiyim, elma çalıyorum

Gülten Akın

gülten akın

ittim kapıyı girdim içeri, cesurca ya da aptalca
o ve çocuklardı dünya
yalnızlığım yitti
karşılığında
bir saksı beyaz siklamen
siyah güderi eldiven, renkli camlar
acıdan bir ayla ortasında
açmaya korkulan mutluluklar, gizli keyifler
girdi hayatıma

sıcak bir bakış, bir yadsıma
salim bir öfke girdi hayatıma
hatalarım kesinleşti yüzüme vurulduğunda
savunmadım kendimi, artık çok geç
şen elmalar gibi yuvarlandı ortalığa
titizce sakladıklarım
durdum
lekeli bereli güneşin tam ortasında

Gülten Akın

gülten akın / deli kızın türküsü

Şimdi insanların yalnız kolları var
Ve ben delice bir şey istiyorum
Şimdi insanların yalnız kolları var
Ve ben başımı koyuyorum ...

Gülten Akın

Yollarda akşam dönüşü yorgun argın
Siz yoksunuz şiir yazan ellerim yok
Yarımla dışa dönmüşüm yarım susken
Çizginin üstindekiler yüz yüze
Koca bir gün ne yapmışım nasıl yaşamışım
Haberim yok


Akşamüstleri / Gülten Akın

gülten akın

" ah, kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya " 

uzak bir kıyıda

Kırılıyoruz, ya sen ya ben 

ya da kırılmışlığımız 

öyle derin öyle onarılmaz 

bir yol arıyor yüzeye vurmak için 

bir bahane.Onarılamıyoruz 

onaramıyoruz, ekimiz görünmeden 

sen ve ben

aramıza gerilen sahte deri 

katılaşmış, çatlayabilir ancak, çatlıyor 

sızıyor kan senden ya da benden 

bazen ikimizden

bilemiyoruz yaşamayı severek 

ve sevmeden 

belki hem severek hem sevmeden

böyle parçalanarak dağılarak 

mı ölünür?

dünyaya bir bütünlük bırakmadan 

oysa ölüm bile usul usul 

yaşama benzer yaşama benzer

Gülten Akın / Uzak Bir Kıyıda