" Bir dostu bırakıp gitme hakkına sahip değilsek; orada artık dostluktan söz edilemez "
Romain Gray
Sevgili Minelva ... Kış- o mevsimlerin soğuk eli - tam otuz dört günlük gecikmeyle nihayet gelmeye karar verdi. Gecikmelere alışkınız biz. 28 Mayıs tarihli notun üzerinden yüz seksen sekiz gün geçtiğini düşünce otuz dört günlük gecikme önemini yitiriyor.
Şimdi ben, taş bir binada elimde kalemim sana seni yazmaktayım aslında. Sana, beni sormaktayım. Hangi tarafımla karşılaştıysak seninle, giderken bıraktığım tarafımla ilgilenmekteyim.
Ona iyi bakabiliyor musun ? Nefes alıyor mu, yaşatabiliyor musun ? Zira ben senin gözlerini, sen Amsterdam'ın alalede bir köşesine dalıp giderken ya da adını bile zor telaffuz ettiğin sahafın raflarını karıştırırken bakışlarını gökyüzüne, denize, dağlara çevirebiliyorum. Garip değil mi hissetmiyorsun ? Hissetmiyorsun; çünkü nasıl sende kalan benim değilse, bende kalan da senin değildir artık.
